Çalışma Bakanlığı İle Sanayiciler, Çalışma Dünyasının Önemli Konuları İçin Buluştu

  • Haberler
grup8-calisma-bakanligi-01

İstanbul Sanayi Odası (İSO), çalışma hayatının önemli konularını konuşmak üzere Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı’nın (ÇSGB) üst düzey bürokratları ile sanayicileri buluşturan bir toplantı düzenledi. İSO Yönetim Kurulu Başkan Yardımcısı İrfan Özhamaratlı ev sahipliğinde gerçekleşen toplantıya, bakanlıktan, ÇSGB Müsteşar Yardımcısı Doç. Dr. Osman Arıkan Nacar başkanlığında bir heyet katıldı.

Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı yetkililerinden oluşan heyet ve İSO Meslek Komiteleri firma temsilcilerinin katıldığı “İSO Meslek Komitelerinin Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı ile ilgili konulara ilişkin görüş ve önerileri” başlıklı toplantıda sanayiciler, çalışma hayatı ile ilgili yaşadıkları zorlukları ve çözüm önerilerini birinci elden Bakanlık yetkililerine aktarma fırsatı buldu. İSO Yönetim Kurulu Başkan Yardımcısı İrfan Özhamaratlı’nın yönettiği toplantıya İSO Meclis Başkan Yardımcısı Hasan Büyükdede, İSO Meclis Başkanlık Divanı Katip Üyesi Kemal Akar da katıldı.

Toplantıda ayrıca 39. Grup Ofis Mobilyaları Sanayi sektörünün Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı’nın faaliyet alanına giren konuları ve yaşanan sorunları aşağıda yer alan başlıklar altında gündeme getirildi.

İstihdam, İşgücüne Katılım ve Mevzuat

  • Bilinçlendirme çalışmaları yürütülmesi. Çalışma hayatı ve hakları konusunda işveren ve işçi tarafından bilgi sahibi olmasının sağlanması ve bilinçlendirme faaliyetlerinin yapılması önerilmektedir.
  • Kayıt dışı istihdam sorununu ortadan kaldırıcı önlemler alınması. İşvereni bu konuda destekleyici düzenlemeler geliştirilmesi ve gerekli teşvikler ve denetimlerin hayata geçirilmesi talep edilmektedir.
  • Engelli istihdamı. Engelli istihdamını artırmak için yetkili kurumlarca yapılan çalışmaların, başvuruların ve değerlendirmelerin takip edilmesi faydalı olacaktır.

İş Sağlığı ve Güvenliği

  • İş Güvenlik Uzmanları. Çalışma Bakanlığının oluşturacağı bir strateji ile; işverenlerin tehlike sınıfı, çalışan sayısı dikkate alınarak sektörel bazda oluşturacağı bir ödeme havuzu ile firmalarda çalışacak “İş Güvenlik Uzmanları” maaşlarının, bu havuzdan karşılanması; dolayısı ile uzmanların çalıştıkları firma ile arasındaki maddi bağın kalkarak objektif çalışma ortamı ile değerlendirme yapma imkanı sağlaması husus talep edilmektedir.

    İş Sağlığı ve Güvenliği Uzmanlığının kademeli olarak branşlaştırılarak, uzmanlara ve eğiticilere sektörel yeterlilik sağlanması, kendi meslek kollarında görev alarak uzmanlaşmaları ve denetiminin sağlanması.

    İş Sağlığı ve Güvenliği alanındaki eğitici ve çalışan uzmanların sadece bu konuda yetkilendirilip, başka iş yükü verilmemesi, iş konsantrasyonunun sağlanması ve denetimi faydalı olacaktır.
  • İş Sağlığı ve Güvenliği konulu denetimlerin sıklaştırılması ve bu mekanizmaların meslek dallarına göre ayrı değerlendirilmesi.
  • İş Sağlığı ve Güvenliği çalışmaları desteklenmeli. Bu konuda Bakanlığın bütçesini artırarak, firmalara ödenek ve teşvikler sağlaması ve tüm işletmelerin bu yönlü tedbirlerini arttırması için, firma ölçeklerine göre teşvikler verilmesi önerilmektedir.

Nitelikli Çalışan, Eğitim, Üniversite-Sanayi İşbirliği

  • Mesleki yeterlilik sisteminin oluşturulması. Ulusal ve uluslararası standartlar çerçevesinde meslek dalları için standartlar oluşturularak, branşların uzmanlık alanlarına göre temelleri kaliteli eğitime dayanan, daima sürekli iyileştirmeyi hedefleyen, bilginin ve performansın ölçülebilir niteliklere sahip olacağı kriterler oluşturulması gerekmektedir. Özel sektör ve kamu tarafından eğitim alanlarının, eğiticilerin ve çalışanların dönemsel denetlenmesi yapılmalıdır.

Diğer Hususlar

  • Satış, Üretim, Hizmet Verilerinin Raporlandırılması. İşletmelerin iş koluna ve sınıfına göre Çalışma Bakanlığına iletilecek tüm verinin doğru aktarılmasını sağlamak ve bunun denetimini sıklaştırmak gerekmektedir. Bu sayede doğru oranlar elde ederek, ihtiyacı olan iyileştirme yoluna ulaşmak mümkün olacaktır.
  • Performans kriterleri geliştirilmeli. Ulusal bazda strateji geliştirerek işverenin devlete olan, işçilerin ise işverene olan performans ölçütleri ve kriterleri belirlenmeli, sektörlere göre ayrıştırılarak ölçülmelidir.